Değerli okurlarım, kıymetli Batman halkı…
Geçtiğimiz günlerde gazetemizin İmtiyaz Sahibi Sayın Savaş Özalp’in bir paylaşımı dikkatimi çekti:
“Mardinli genç aradığı aşkı, yani vizeyi Antalya’da buldu!”
Mardinli genç, Antalya’da çalıştığı otelde tanıştığı 80 yaşındaki bir kadınla evlenerek Almanya’ya yerleşmiş.
İnsan okuyunca ister istemez durup düşünüyor:
Aşk mıydı bu, vize miydi?
Elbette kimsenin özel hayatını sorgulamak bize düşmez. Fakat bu hikâyenin bize anlattığı başka bir gerçek var: Gençlerimizin gelecek arayışı…
Paylaşımın altındaki yorumlar da aslında meselenin özünü ortaya koyuyor.
Mehmet Ekin, “Evi var mı, arabası var mı, işi var mı? İsteme, nişan, kına, düğün… Genç ne yapsın?” diye soruyor.
İlhami Gelen ise daha da çarpıcı bir noktaya dikkat çekiyor:
“40 gramlık 10 bilezik isterseniz olacağı budur.”
Sebahattin Bitirim, “Gençlerimize çok yazık oluyor” derken; Beşir Pesen ise gençlerin artık başka ülkelerde nefes aradığını söylüyor.
Şimdi dönelim Batman’a…
Bir gencimiz evlenmek istiyor.
Karşısına ev, araba, altın, çeyiz, nişan, kına, düğün, kapı arkası, süt hakkı ve daha nice masraf çıkıyor.
Genç daha yuvasını kurmadan borcunu hesaplıyor.
Sonra da soruyoruz:
“Gençler neden evlenmiyor?”
Belki de gençler evlenmekten değil, evliliğin üzerine yüklenen ağır yükten korkuyor.
Ben örf ve adetlerimize karşı değilim. Ama gelenek yaşatılırken gençlerimizin geleceğini tüketmemeliyiz.
Çünkü yuva, altının gramıyla değil; sevgiyle, güvenle ve anlayışla kurulur.
Bugün Batman’ın gençleri bizden çok şey istemiyor.
İş istiyor.
Huzur istiyor.
Güven istiyor.
Kendi memleketinde gelecek istiyor.
Mardinli gencin hikâyesinin gerçekten aşk mı, yoksa bir çıkış yolu mu olduğunu bilemeyiz.
Ama şunu biliyoruz:
Gençlerimiz aşkı başka şehirlerde, geleceği başka ülkelerde aramak zorunda kalmamalı.
Bugün bir gencin,
“Ben burada nasıl evlenirim?”
diye sorduğu bir şehirde, yarın,
“Ben buradan nasıl giderim?”
sorusunu duymak istemiyorsak, artık bazı şeyleri hep birlikte düşünmenin zamanı geldi.
Gençlerimizin hikâyesi bir vizeyle başlamasın.
Bir altın hesabıyla şekillenmesin.
Bir borç defteriyle kurulmasın.
Hikâyeleri Batman’da başlasın, yuvaları burada kurulsun.
Çünkü bizim gençlerimize bırakacağımız en değerli miras, altın değil, güzel bir gelecek olmalı.

