☼21°BATMAN
SON DAKİKA

Köşe Yazısı

Aytek TAZ
Yazar
Aytek TAZ

AYTEK TAZ – RUTİN NİMETTİR

Hayat dediğimiz şey bazen insanın omuzlarına çöken ağır bir yükmüş gibi gelir ama aslında o yükün içi, farkında bile olmadan her gün temas ettiğimiz küçük hediyelerle doludur…

08.12.2025 02:26

Hayat dediğimiz şey bazen insanın omuzlarına çöken ağır bir yükmüş gibi gelir ama aslında o yükün içi, farkında bile olmadan her gün temas ettiğimiz küçük hediyelerle doludur.

Sabah alarmının çalması çoğumuza işkence gibi gelse de aslında uyanacak bir günümüz, bir koşturmamız, bir yerlerde bekleyen bir sorumluluğumuz olduğu anlamına gelir.

Perdeleri açıp dışarıya bakmak, havanın soğuk olmasına söylenmek bile bir lükstür; çünkü o pencereye yürüyebilecek gücün, o manzarayı görebilecek gözlerin, o soğuğu hissedecek tenin vardır. Musluktan akan su, kaynayan çaydanlık, eşyanı bulamayınca evin içinde söylenerek dolaşman, mutfağa girince dolabın en azından bir şeylerle dolu olduğunu fark etmen…

Bunlar hep “rutin” dediğimiz ama yok olduklarında insanı en çok sarsan nimetlerdir. Ailece yapılan kahvaltıda birinin zeytini sevip diğerinin sevmemesi, sabah kahvaltıda ekmeği kim alacak tartışması, çayın demine herkesin ayrı bir yorum yapması…

Bunlar aslında bir evin nefes alışlarıdır. Çocukların kapıdan “Hadi geç kalıyoruz!” diye bağırması, eşinin “Anahtarı yine nereye koydun?” demesi bile insanı hayata bağlayan ince ipliklerdir.

Yola çıkmak, yürüyebilmek, arabana binip marşa basmak, otobüste ayakta kalıp bir yerlere tutunmak…

Hepsi özgürlüğün sessiz biçimleridir. Kaldırımda karşıdan gelen komşunun “Günaydın” demesi, markette kasiyerin “Poşet ister misin Abe” diye sorması, ayakkabının bağcığının çözülmesi, bir simit alıp yolda kemire kemire gitmek, sabah soğuğunda ellerin üşüyünce cebine sokmak…Bunlar hayatta olduğunun küçük işaretleridir.

Öğle arası bir çay içmek, okul bahçesindeki çocuk seslerini duymak, öğretmenler odasında biriyle iki dakika laflamak, sıraya dizilen defterleri imzalamak, teneffüs zilinin o tanıdık tınısı…

Rutin deyip geçiyoruz ama bir gün işten uzak kaldığımızda en çok bunları özlüyoruz. Akşam eve dönmek, kapının kilidinin dönmesi, evin içindeki hafif yemek kokusu, sıcak suyun akması, koltuğa uzanıp “Off, yoruldum” diyebilmek…

Hâlâ yorulacak kadar güçlü olduğunun, hâlâ bir eve dönecek kadar şanslı olduğunun kanıtıdır. Bazen televizyonun kumandasını bulamayınca sinirleniyoruz, bazen internet yavaşlıyor diye söyleniyoruz, bazen ekmek bayat diye homurdanıyoruz…

Oysa bunların hepsi yaşadığımızın işaretleri.
Marketten deterjan almak bile bir nimettir; çünkü o deterjanı kullanacağın bir ev, yıkayacağın çamaşır, giydiğinde üzerinde güzel dursun diye uğraştığın kıyafetler vardır. Evde toz almak, ütü yapmak, çarşaf germek… Bunlar sıkıcı değil; aksine insanın yaşamına dokunabildiğinin, bir düzen kurabildiğinin sessiz ispatlarıdır.

Bazen sadece balkona çıkıp şehrin ışıklarına bakmak, gece rüzgârının yüzünü okşamasını hissetmek, telefonun çalmasıyla irkilmek, bir arkadaşının “Çay içelim mi?” demesi, Turgut Özal Bulvarındaki rutin yürüyüş, başını göğe kaldırıp yıldızları seyretmek, sokaktan geçen bir köpeğin kuyruğunu sallayarak sana yaklaşması…

Bunlar hayatın en basit ama en değerli armağanlarıdır. Hatta tartışmak bile nimettir; çünkü tartışmak için karşında bir insan, seni önemseyen bir ilişki, bağ kurduğun bir hayat olması gerekir.

Üzülmek, sevinmek, alınmak, barışmak… Hepsi insanın hâlâ hissettiğinin kanıtıdır. Rutinler öyle küçümsenir ki “Hep aynı şeyleri yapıyorum, hayat tekdüze” der dururuz. Oysa bir gün o rutinin bir tanesi bile eksilse, bir bardak çayı tek başına demleyemeyecek hâle gelsek, adım atarken zorlanırsak, biriyle konuşacak güç bulamazsak…

O zaman anlarız ki hayatın gerçek değerini gösteren şey, büyük başarılar değil; küçük ama düzenli devam eden alışkanlıklardır. Çünkü rutin dediğimiz o minnacık parçalar birleşip koskoca bir yaşamın iskeletini oluşturur. Ve biz bunu ancak çatırdamaya başladığında fark ederiz.

Kısacası, rutinler sıkıcı değil; aksine hayatın bize her gün yeniden sunduğu sessiz mucizelerdir. Çayını karıştırırken çıkan o küçük metal sesi bile bir nimettir. Bir kapının açılması, bir bankta oturmak, yolda yürümek, eve dönmek, bir bardak su içmek, bir dostun yüzünü görmek…

Hepsi sıradan gibi görünür ama hepsi ömür denen bu uzun yolculuğun en büyük armağanlarıdır. İnsan fark etmeden yaşar, ama bir gün durup düşündüğünde anlar: Rutinler dünyadaki en değerli şeylerdir; çünkü onlar gidince geriye hayatın boşluğu kalır.

Sağlıcakla kalın…

Yazarın diğer yazıları

AYTEK TAZ – CENNETİN ÇOCUKLARIAYTEK TAZ – GÜÇ ZEHİRLENMESİAYTEK TAZ – KUTSAL YALNIZLIKAYTEK TAZ – GIYBETAYTEK TAZ – ERKEK ERKEK GİBİ, KADIN KADIN GİBİAYTEK TAZ – OSMANLI TOKADIAYTEK TAZ – ALAMUT KALESİ’NİN GÖLGESİNDEAYTEK TAZ – İNSANIN DOKTORU KENDİSİDİRAYTEK TAZ – İMAN SIÇRAMASIAYTEK TAZ – SUÇ VE CEZAAYTEK TAZ – KALU BELÂ: DÜNYAYA GELMEDEN ÖNCE VERDİĞİMİZ SÖZAYTEK TAZ – İNSAN ÖMRÜAYTEK TAZ – KENDİMİZE AYIRMADIĞIMIZ BİR ÖMÜRAYTEK TAZ – KÖRLÜKAYTEK TAZ – FARK ETMEDİĞİMİZ NİMETLERAYTEK TAZ – ÜÇ HARFLİ BİR ALIŞKANLIĞIN TOPLUMSAL FATURASIAYTEK TAZ – ZAMAN HEPİMİZİ SİLECEKAYTEK TAZ – AŞKI KİME SORSAK?AYTEK TAZ – KUYUDAN GELEN DERSAYTEK TAZ – DERİN DONDURUCUYA DEĞİL, FAKİRİN SOFRASINAAYTEK TAZ – CRİSTİANO RONALDO BATMAN PETROLSPOR’A MI GELİYOR?AYTEK TAZ – BATMAN DENİNCE AKLA GELENLER AYTEK TAZ – BATMAN DEĞİL KÜÇÜK İSTANBUL MÜBAREKAYTEK TAZ – OKULUN KAPISINDAKİ KORKUNUN SORUMLUSU BİRAZ DA SENSİN!AYTEK TAZ – KIYASAYTEK TAZ – KUDÜS’ÜN ANAHTARINI TAŞIYAN ADAM SELAHADDİN EYYUBİAYTEK TAZ – VEDA HUTBESİAYTEK TAZ – AŞK ACISI MI? ONU BİR DE HZ. VAHŞİ’YE SORAYTEK TAZ – İNŞİRAHAYTEK TAZ – ALLAH’A ÇOCUKÇA İNANMAKAYTEK TAZ – DİL BELASI: “KONUŞA KONUŞA KAYBETTİKLERİMİZ”AYTEK TAZ – VELİLERE TAVSİYELER “ÇOCUKLUĞUN TELAFİSİ OLMAZ”AYTEK TAZ – BATMAN SANDIĞINIZ YER DEĞİLAYTEK TAZ – SUS!AYTEK TAZ – 2025”TE BATMAN’DA NELER OLDU?AYTEK TAZ – KÖŞE YAZISI BİR UMUTAYTEK TAZ – ZAMAN HER ŞEYİ TERS YÜZ EDİNCE…AYTEK TAZ – KARANLIK YOLLARDAN GEÇİP SINIFI AYDINLATLARA…AYTEK TAZ – ERKEĞE ŞİDDETE HAYIR!AYTEK TAZ – GÜLÜŞÜNE ALDANMA, KARANLIK ÜÇLÜ YAKINDA OLABİLİRAYTEK TAZ – MAHREMİYETAYTEK TAZ – DİLAN: COŞKUNUN VE UMUDUN SESİAYTEK TAZ – NOVA ETKİSİ: HAYATIN GİZLİ LÜTFUAYTEK TAZ – GECE AĞACI ALTINDA: SEYDO VE SEYDİKO’NUN TRAJEDİSİAYTEK TAZ – KALPTEN KALBE EĞİTİM: VELİLERE KÜÇÜK HATIRLATMAAYTEK TAZ – FEMİNİZMİN YALNIZ KADINLARIAYTEK TAZ – RAMANLILAR: BATMAN’IN SESSİZ GÜCÜAYTEK TAZ – RECEBANLILAR: BATMAN’IN NÜFUS DEPOSUAYTEK TAZ – ZEMBÎLFİROŞ İLE XATÛN: KAVUŞAMAYANLARIN EN SESSİZ ÇIĞLIĞIAYTEK TAZ – BATMAN’DA GECE SERİNLEME REHBERİAYTEK TAZ – KADER; YAZILMIŞ OLAN MI, YAZDIĞIMIZ MI?AYTEK TAZ – GILGAMIŞ: ÖLÜMLE SAVAŞAN İLK İNSANAYTEK TAZ – BATMANLI ŞEHMUS HAZER’İN POTAYA SIĞMAYAN HİKÂYESİAYTEK TAZ – BATMAN’DA DÜĞÜN SEZONU BAŞLADI: ALTIN YERİNE ÇEYREK SİMİT TAKILIYOR!AYTEK TAZ – BATMAN USULÜ KALDIRIMDA ÇAY MOLASIAYTEK TAZ – CHATGPT’YE SORDUK. BİR ŞEYTAN OLSAYDIN GENÇLERİ DİNDEN NASIL SOĞUTURDUN?AYTEK TAZ – OSMANÊ WERDO VE BATMAN FİLMİ!AYTEK TAZ – EMANET EKRANLARDA DEĞİL KALPLERDE SAKLANIRAYTEK TAZ – TRAFİKTE PASSAT, GÖNÜLDEN PETROLSPORAYTEK TAZ – STORY’SİZ MUTLULUK OLMAZMIŞ MEĞER!AYTEK TAZ – BİR MAHALLENİN KALBİ: YENİ MAHALLE İLKOKULUAYTEK TAZ – UÇMAK İÇİN DÜŞMEK GEREKİRAYTEK TAZ – NEWROZ ATEŞİAYTEK TAZ – BATMAN İSTATİSTİKLERİAYTEK TAZ – ZOR ŞARTLARAYTEK TAZ – KANSERAYTEK TAZ – EĞİTİM ŞARTAYTEK TAZ – HAYATINIZ SEÇTİĞİNİZ KADINDIRAYTEK TAZ – KÖŞE YAZISI / BATMAN’DA 2024’TE NELER OLDU?KADİM TOPRAKLARIN MODERN ŞEHRİBatmanlı ÜnlülerGEÇMİŞTEN MEKTUP VARCAHİLİYE DÖNEMİ (M.S. 2024)Yazarın tüm yazıları →