☼21°BATMAN
SON DAKİKA

Köşe Yazısı

Aytek TAZ
Yazar
Aytek TAZ

AYTEK TAZ – KENDİMİZE AYIRMADIĞIMIZ BİR ÖMÜR

Bir gün bir psikiyatristin muayenehanesine çok üzgün bir adam gelir. Gözleri doludur, konuşurken zorlanmaktadır…

11.08.2026 02:47

Bir gün bir psikiyatristin muayenehanesine çok üzgün bir adam gelir. Gözleri doludur, konuşurken zorlanmaktadır. Psikiyatrist, adamın ekonomik durumunun iyi olduğunu, sağlığıyla ilgili bir probleminin bulunmadığını ve hayatında dışarıdan bakıldığında ciddi bir sıkıntı olmadığını öğrenir. Ama adam yine de mutlu değildir.

“Her şeyim var doktor,” der. “Ama içimde bir türlü tarif edemediğim bir boşluk var. Gülmek istiyorum, eğlenmek istiyorum ama yapamıyorum.”

Psikiyatrist biraz düşündükten sonra ona bir sirkte gösteri yapan ünlü bir palyaçoyu izlemesini tavsiye eder. “İnsanları kahkahalara boğuyor. Belki seni de neşelendirir.” der.

Adam başını öne eğer. Gözlerinden yaşlar süzülür ve kısık bir sesle:

“Doktor, o palyaço benim…” der.

Bazen insanın hayatı da o palyaçonun hikâyesine benzer. Herkesin yüzünü güldürürken kendi yüzümüzdeki tebessümü unutabiliriz.

Sabah gözümüzü açtığımız andan itibaren bir şeylere yetişmeye çalışıyoruz. İşe yetişiyoruz, çocukların ihtiyaçlarını düşünüyoruz, evin eksiklerini tamamlıyoruz, faturaları ödüyoruz. Ailemiz için çalışıyor, geleceğimiz için para biriktiriyor, çocuklarımız daha iyi şartlarda yaşasın diye kendi isteklerimizden vazgeçiyoruz.

Bir yakınımızın işi düşse hemen koşuyoruz. Bir arkadaşımızın morali bozulsa saatlerce onu dinliyoruz. Anne babamızın ihtiyacı olduğunda elimizden geleni yapıyoruz. Çocuklarımız bir şey istese çoğu zaman kendi ihtiyacımızı ikinci plana atıp onların istediğini almaya çalışıyoruz.

Bunların hiçbirinde yanlış yok. Sevmek, paylaşmak, fedakârlık yapmak hayatın en güzel taraflarından biri. Fakat bazen bütün bunları yaparken kendimizi hayatımızın dışında bırakıyoruz.

Kendimize yeni bir kıyafet almak istediğimizde “Buna gerek yok.” diyoruz. Bir yere gidip birkaç gün dinlenmek istediğimizde “Şimdi sırası değil.” diyoruz. Uzun zamandır görmek istediğimiz bir şehre gitmeyi erteliyoruz. Bir kitap almak, bir kahve içmek, arkadaşlarla oturmak, sevdiğimiz bir müziği dinlemek bile bazen bize lüks gibi geliyor.

“Çocuklar büyüsün, sonra.”

“Borçlar bitsin, sonra.”

“İşler biraz düzelsin, sonra.”

“Emekli olunca yaparım.”

Ve o “sonra”lar birikiyor.

Bir bakıyoruz yıllar geçmiş.

Çocuklar büyümüş, hayat hızla akmış, sorumluluklar hiç bitmemiş. Biz ise sürekli birilerinin hayatını güzelleştirmek için uğraşırken kendi hayatımızı yaşamayı ertelemişiz.

Asıl mesele de burada başlıyor.

İnsan başkalarını düşünmekten kendisini düşünemez hale geldiğinde, zamanla kendi mutluluğuna yabancılaşıyor.

Üstelik çoğu zaman bunu fark etmiyoruz. Çünkü çevremiz bizi güçlü görüyor. Herkesin yardımına koşan, sorunları çözen, ailesini ayakta tutan, neşeli görünen kişi oluyoruz. İnsanlar bize bakıp “Ne güzel hayatı var.” diye düşünüyor.

Oysa gecenin sessizliğinde insanın kendisiyle baş başa kaldığı anlarda bütün o güçlü görüntünün arkasındaki yorgunluk ortaya çıkabiliyor.

Belki de kendimize sormamız gereken soru şu:

“Ben en son ne zaman sadece kendim için bir şey yaptım?”

Bir yere yetişmek için değil… Birini mutlu etmek için değil… Bir görev olduğu için değil… Sadece ben istediğim için ne yaptım?

Belki uzun zamandır cevabını veremiyoruz.

Oysa insanın kendisi için bir şey yapması bencillik değildir. Kendine zaman ayırmak, biraz dinlenmek, sevdiği insanlarla vakit geçirmek, küçük de olsa hayallerinin peşinden gitmek hayatın bir parçasıdır.

Çünkü biz çocuklarımıza, ailemize ve sevdiklerimize sadece maddi imkânlar bırakmak zorunda değiliz. Onlara mutlu olmayı da göstermeliyiz. Sürekli çalışan, sürekli yorulan ve kendisini sürekli erteleyen bir hayatın normal olmadığını anlatmalıyız.

Hayatın bütün yükünü omuzlayıp sonra “Ben neden yoruldum?” diye sormanın bir anlamı yok.

Bazen durmak gerekiyor.

Bazen telefonu kapatmak, işi bir kenara bırakmak, hiçbir yere yetişmemek gerekiyor.

Bazen yalnızca bir kahve içip gökyüzüne bakmak bile yeterli.

Çünkü hayat sadece çalışmak, kazanmak, yetişmek ve başkalarını mutlu etmekten ibaret değil.

Hep başkalarının hayatına bir şeyler katarken kendi hayatımıza ne kattığımızı da düşünmeliyiz.

Belki bugün bir başkasının yüzünü güldürmeden önce kendi yüzümüzde küçük bir tebessüm oluşturmanın zamanı gelmiştir.

Çünkü insan, herkese iyi gelmeye çalışırken kendisine iyi gelmeyi unutursa, bir gün hikâyedeki o palyaço gibi herkesin karşısında gülerken kendi içinde ağlamaya başlayabilir.

Ve sonunda kendimize şu soruyu sormalıyız:

Hayatta çevrenizdeki insanların mutluluğu için çabalarken acaba siz mutlu olmak için ne yapıyorsunuz?

Yazarın diğer yazıları

AYTEK TAZ – CENNETİN ÇOCUKLARIAYTEK TAZ – GÜÇ ZEHİRLENMESİAYTEK TAZ – KUTSAL YALNIZLIKAYTEK TAZ – GIYBETAYTEK TAZ – ERKEK ERKEK GİBİ, KADIN KADIN GİBİAYTEK TAZ – OSMANLI TOKADIAYTEK TAZ – ALAMUT KALESİ’NİN GÖLGESİNDEAYTEK TAZ – İNSANIN DOKTORU KENDİSİDİRAYTEK TAZ – İMAN SIÇRAMASIAYTEK TAZ – SUÇ VE CEZAAYTEK TAZ – KALU BELÂ: DÜNYAYA GELMEDEN ÖNCE VERDİĞİMİZ SÖZAYTEK TAZ – İNSAN ÖMRÜAYTEK TAZ – KÖRLÜKAYTEK TAZ – FARK ETMEDİĞİMİZ NİMETLERAYTEK TAZ – ÜÇ HARFLİ BİR ALIŞKANLIĞIN TOPLUMSAL FATURASIAYTEK TAZ – ZAMAN HEPİMİZİ SİLECEKAYTEK TAZ – AŞKI KİME SORSAK?AYTEK TAZ – KUYUDAN GELEN DERSAYTEK TAZ – DERİN DONDURUCUYA DEĞİL, FAKİRİN SOFRASINAAYTEK TAZ – CRİSTİANO RONALDO BATMAN PETROLSPOR’A MI GELİYOR?AYTEK TAZ – BATMAN DENİNCE AKLA GELENLER AYTEK TAZ – BATMAN DEĞİL KÜÇÜK İSTANBUL MÜBAREKAYTEK TAZ – OKULUN KAPISINDAKİ KORKUNUN SORUMLUSU BİRAZ DA SENSİN!AYTEK TAZ – KIYASAYTEK TAZ – KUDÜS’ÜN ANAHTARINI TAŞIYAN ADAM SELAHADDİN EYYUBİAYTEK TAZ – VEDA HUTBESİAYTEK TAZ – AŞK ACISI MI? ONU BİR DE HZ. VAHŞİ’YE SORAYTEK TAZ – İNŞİRAHAYTEK TAZ – ALLAH’A ÇOCUKÇA İNANMAKAYTEK TAZ – DİL BELASI: “KONUŞA KONUŞA KAYBETTİKLERİMİZ”AYTEK TAZ – VELİLERE TAVSİYELER “ÇOCUKLUĞUN TELAFİSİ OLMAZ”AYTEK TAZ – BATMAN SANDIĞINIZ YER DEĞİLAYTEK TAZ – SUS!AYTEK TAZ – 2025”TE BATMAN’DA NELER OLDU?AYTEK TAZ – KÖŞE YAZISI BİR UMUTAYTEK TAZ – RUTİN NİMETTİRAYTEK TAZ – ZAMAN HER ŞEYİ TERS YÜZ EDİNCE…AYTEK TAZ – KARANLIK YOLLARDAN GEÇİP SINIFI AYDINLATLARA…AYTEK TAZ – ERKEĞE ŞİDDETE HAYIR!AYTEK TAZ – GÜLÜŞÜNE ALDANMA, KARANLIK ÜÇLÜ YAKINDA OLABİLİRAYTEK TAZ – MAHREMİYETAYTEK TAZ – DİLAN: COŞKUNUN VE UMUDUN SESİAYTEK TAZ – NOVA ETKİSİ: HAYATIN GİZLİ LÜTFUAYTEK TAZ – GECE AĞACI ALTINDA: SEYDO VE SEYDİKO’NUN TRAJEDİSİAYTEK TAZ – KALPTEN KALBE EĞİTİM: VELİLERE KÜÇÜK HATIRLATMAAYTEK TAZ – FEMİNİZMİN YALNIZ KADINLARIAYTEK TAZ – RAMANLILAR: BATMAN’IN SESSİZ GÜCÜAYTEK TAZ – RECEBANLILAR: BATMAN’IN NÜFUS DEPOSUAYTEK TAZ – ZEMBÎLFİROŞ İLE XATÛN: KAVUŞAMAYANLARIN EN SESSİZ ÇIĞLIĞIAYTEK TAZ – BATMAN’DA GECE SERİNLEME REHBERİAYTEK TAZ – KADER; YAZILMIŞ OLAN MI, YAZDIĞIMIZ MI?AYTEK TAZ – GILGAMIŞ: ÖLÜMLE SAVAŞAN İLK İNSANAYTEK TAZ – BATMANLI ŞEHMUS HAZER’İN POTAYA SIĞMAYAN HİKÂYESİAYTEK TAZ – BATMAN’DA DÜĞÜN SEZONU BAŞLADI: ALTIN YERİNE ÇEYREK SİMİT TAKILIYOR!AYTEK TAZ – BATMAN USULÜ KALDIRIMDA ÇAY MOLASIAYTEK TAZ – CHATGPT’YE SORDUK. BİR ŞEYTAN OLSAYDIN GENÇLERİ DİNDEN NASIL SOĞUTURDUN?AYTEK TAZ – OSMANÊ WERDO VE BATMAN FİLMİ!AYTEK TAZ – EMANET EKRANLARDA DEĞİL KALPLERDE SAKLANIRAYTEK TAZ – TRAFİKTE PASSAT, GÖNÜLDEN PETROLSPORAYTEK TAZ – STORY’SİZ MUTLULUK OLMAZMIŞ MEĞER!AYTEK TAZ – BİR MAHALLENİN KALBİ: YENİ MAHALLE İLKOKULUAYTEK TAZ – UÇMAK İÇİN DÜŞMEK GEREKİRAYTEK TAZ – NEWROZ ATEŞİAYTEK TAZ – BATMAN İSTATİSTİKLERİAYTEK TAZ – ZOR ŞARTLARAYTEK TAZ – KANSERAYTEK TAZ – EĞİTİM ŞARTAYTEK TAZ – HAYATINIZ SEÇTİĞİNİZ KADINDIRAYTEK TAZ – KÖŞE YAZISI / BATMAN’DA 2024’TE NELER OLDU?KADİM TOPRAKLARIN MODERN ŞEHRİBatmanlı ÜnlülerGEÇMİŞTEN MEKTUP VARCAHİLİYE DÖNEMİ (M.S. 2024)Yazarın tüm yazıları →