☼21°BATMAN
SON DAKİKA

Köşe Yazısı

Aytek TAZ
Yazar
Aytek TAZ

AYTEK TAZ – ZAMAN HEPİMİZİ SİLECEK

Geçtiğimiz günlerde sosyal medyada karşıma çıkan kısa bir video, dakikalarca düşünmeme neden oldu. Videoda geçen tek bir cümle bile insanın bütün hayatını sorgulamasına yetiyordu: “2126 yılında hepimiz, bizi tanıyan ailemiz ve arkadaşlarımız olmadan bir mezarda yatıyor olacağız.” Bir an durup düşündüm. Gerçekten de bundan tam yüz yıl sonra bugün yaşayan sekiz milyardan fazla insanın hiçbiri […]

07.07.2026 01:24

Geçtiğimiz günlerde sosyal medyada karşıma çıkan kısa bir video, dakikalarca düşünmeme neden oldu. Videoda geçen tek bir cümle bile insanın bütün hayatını sorgulamasına yetiyordu: “2126 yılında hepimiz, bizi tanıyan ailemiz ve arkadaşlarımız olmadan bir mezarda yatıyor olacağız.”

Bir an durup düşündüm. Gerçekten de bundan tam yüz yıl sonra bugün yaşayan sekiz milyardan fazla insanın hiçbiri hayatta olmayacak. Bu satırları yazan ben de olmayacağım, şu an bu yazıyı okuyan siz de… Çocuklarımız, arkadaşlarımız, komşularımız, hatta bugün bize “Anne”, “Baba”, “Öğretmen”, “Abi”, “Komşu” diye seslenen insanların büyük çoğunluğu da artık bu dünyada olmayacak. Hayat devam edecek ama biz olmayacağız. Dünya yine kendi ekseninde dönecek, güneş yine doğacak, mevsimler yine değişecek. Sadece bizim yerimize başka insanlar gelecek.

Peki o hâlde bugün bizi bu kadar yoran şeylerin gerçekten ne kadarı önemli? Kimimiz ay sonunda maaşımızın yetip yetmeyeceğini düşünüyoruz. Kimimiz ev kredisi ödüyor, kimimiz yeni bir araba almanın hesabını yapıyor. Kimi üniversite sınavını kazanma telaşında, kimi terfi alabilmek için gecesini gündüzüne katıyor. Kimi sosyal medyada aldığı birkaç olumsuz yorum yüzünden moralini bozuyor, kimi ise hiç tanımadığı insanların ne düşündüğünü saatlerce kafasına takıyor.

Bir düşünün… Bugün saatlerce tartıştığınız o konu, yüz yıl sonra kimin umurunda olacak? Haklı çıkmaya çalıştığınız o kavga, markasıyla övündüğünüz telefon, titizlikle park ettiğiniz otomobil, ödemekte zorlandığınız kredi, büyük emeklerle döşediğiniz ev… Hepsi bir gün başkasının olacak.

Belki oturduğunuz ev birkaç kez satılacak. Çocuk odası olarak hazırladığınız oda yıllar sonra bambaşka çocukların kahkahalarıyla dolacak. Bahçesine diktiğiniz ağacın gölgesinde sizi hiç tanımayan insanlar oturacak. Kütüphanenizdeki kitaplar ikinci el raflarında satılacak ya da bir başkasının evine taşınacak. Gardırobunuzdaki kıyafetleri hiç tanımadığınız insanlar giyecek. Bugün cebinizden ayırmadığınız telefon ise belki çoktan elektronik atık olarak geri dönüşüme gönderilmiş olacak.

Üstelik yalnızca eşyalarımız değil, dertlerimiz de bizimle birlikte yok olup gidecek. Bugün sizi geceleri uyutmayan meselelerin hiçbiri 2126 yılında konuşulmuyor olacak. İş yerindeki anlaşmazlıklar, komşuyla yaşanan tartışmalar, trafikte edilen kavgalar, sosyal medyadaki kırgınlıklar, miras yüzünden bozulan kardeşlikler… Bunların tamamı zamanın içinde eriyip gidecek. İnsan bazen unutacağını bile bile neden bu kadar hırslanıyor diye düşünmeden edemiyor.

Aslında hayat bize her gün bunun küçük örneklerini gösteriyor. Hiç eski bir aile albümüne baktınız mı? Siyah beyaz fotoğraflarda yüzlerce insan vardır. Düğünler, nişanlar, asker uğurlamaları, bayram sofraları… Fotoğraftaki herkes gülümser. Ama yıllar geçtikçe o fotoğraflara bakanlar azalır. Bir süre sonra biri albümü açar ve “Şu köşedeki kimdi?” diye sorar. Cevap veren çıkar. Bir nesil daha geçer. Aynı soru tekrar sorulur. Bu kez cevap veren olmaz. İnsan, aslında ikinci kez o zaman kayboluyor.

Bugün hepimiz birilerinin hayatının merkezindeyiz. Bir evin annesiyiz, babasıyız, evladıyız, öğretmeniyiz, dostuyuz. Ama zaman, en güçlü hafızaları bile yavaş yavaş siliyor. Bir süre sonra ismimiz sadece eski bir nüfus kaydında, sararmış bir fotoğrafta ya da mezar taşında kalıyor. O hâlde kendimize başka bir soru sormamız gerekmiyor mu? Madem yüz yıl sonra makamımızın, servetimizin, arabamızın, takipçi sayımızın ya da haklı çıktığımız tartışmaların hiçbir önemi kalmayacak, bugün neden bunları hayatımızın merkezine koyuyoruz?

Belki de asıl yatırımımız banka hesabımıza değil, insanların kalbine olmalı. Çünkü insanlar satın aldığımız evi değil, içinde kurduğumuz huzuru hatırlar. Aldığımız hediyenin fiyatını değil, verdiğimiz değeri hatırlar. Öğretmenin anlattığı her konuyu unutabilir ama “Sen başarabilirsin.” dediği günü unutmaz. Bir doktorun yazdığı reçete kaybolur ama hastasının omzuna güven veren dokunuşu hafızada kalır. Bir komşunun kapıyı çalıp “Bir ihtiyacın var mı?” diye sorması, yıllar geçse de unutulmaz. Belki de hayatın gerçek ölçüsü, kaç yıl yaşadığımız değil; kaç insanın hayatına dokunabildiğimizdir.

2126 yılında hepimiz olmayacağız. Bu değişmeyecek bir gerçek. Ama o güne kadar nasıl yaşayacağımız, ardımızdan nasıl hatırlanacağımız ve insanların kalbinde nasıl bir iz bırakacağımız hâlâ bizim elimizde. Çünkü zaman hepimizi unutacak. Fakat iyilik, nezaket ve sevgi… İşte onlar, bazen bir ömürden daha uzun yaşayabiliyor.

Yazarın diğer yazıları

AYTEK TAZ – CENNETİN ÇOCUKLARIAYTEK TAZ – GÜÇ ZEHİRLENMESİAYTEK TAZ – KUTSAL YALNIZLIKAYTEK TAZ – GIYBETAYTEK TAZ – ERKEK ERKEK GİBİ, KADIN KADIN GİBİAYTEK TAZ – OSMANLI TOKADIAYTEK TAZ – ALAMUT KALESİ’NİN GÖLGESİNDEAYTEK TAZ – İNSANIN DOKTORU KENDİSİDİRAYTEK TAZ – İMAN SIÇRAMASIAYTEK TAZ – SUÇ VE CEZAAYTEK TAZ – KALU BELÂ: DÜNYAYA GELMEDEN ÖNCE VERDİĞİMİZ SÖZAYTEK TAZ – İNSAN ÖMRÜAYTEK TAZ – KENDİMİZE AYIRMADIĞIMIZ BİR ÖMÜRAYTEK TAZ – KÖRLÜKAYTEK TAZ – FARK ETMEDİĞİMİZ NİMETLERAYTEK TAZ – ÜÇ HARFLİ BİR ALIŞKANLIĞIN TOPLUMSAL FATURASIAYTEK TAZ – AŞKI KİME SORSAK?AYTEK TAZ – KUYUDAN GELEN DERSAYTEK TAZ – DERİN DONDURUCUYA DEĞİL, FAKİRİN SOFRASINAAYTEK TAZ – CRİSTİANO RONALDO BATMAN PETROLSPOR’A MI GELİYOR?AYTEK TAZ – BATMAN DENİNCE AKLA GELENLER AYTEK TAZ – BATMAN DEĞİL KÜÇÜK İSTANBUL MÜBAREKAYTEK TAZ – OKULUN KAPISINDAKİ KORKUNUN SORUMLUSU BİRAZ DA SENSİN!AYTEK TAZ – KIYASAYTEK TAZ – KUDÜS’ÜN ANAHTARINI TAŞIYAN ADAM SELAHADDİN EYYUBİAYTEK TAZ – VEDA HUTBESİAYTEK TAZ – AŞK ACISI MI? ONU BİR DE HZ. VAHŞİ’YE SORAYTEK TAZ – İNŞİRAHAYTEK TAZ – ALLAH’A ÇOCUKÇA İNANMAKAYTEK TAZ – DİL BELASI: “KONUŞA KONUŞA KAYBETTİKLERİMİZ”AYTEK TAZ – VELİLERE TAVSİYELER “ÇOCUKLUĞUN TELAFİSİ OLMAZ”AYTEK TAZ – BATMAN SANDIĞINIZ YER DEĞİLAYTEK TAZ – SUS!AYTEK TAZ – 2025”TE BATMAN’DA NELER OLDU?AYTEK TAZ – KÖŞE YAZISI BİR UMUTAYTEK TAZ – RUTİN NİMETTİRAYTEK TAZ – ZAMAN HER ŞEYİ TERS YÜZ EDİNCE…AYTEK TAZ – KARANLIK YOLLARDAN GEÇİP SINIFI AYDINLATLARA…AYTEK TAZ – ERKEĞE ŞİDDETE HAYIR!AYTEK TAZ – GÜLÜŞÜNE ALDANMA, KARANLIK ÜÇLÜ YAKINDA OLABİLİRAYTEK TAZ – MAHREMİYETAYTEK TAZ – DİLAN: COŞKUNUN VE UMUDUN SESİAYTEK TAZ – NOVA ETKİSİ: HAYATIN GİZLİ LÜTFUAYTEK TAZ – GECE AĞACI ALTINDA: SEYDO VE SEYDİKO’NUN TRAJEDİSİAYTEK TAZ – KALPTEN KALBE EĞİTİM: VELİLERE KÜÇÜK HATIRLATMAAYTEK TAZ – FEMİNİZMİN YALNIZ KADINLARIAYTEK TAZ – RAMANLILAR: BATMAN’IN SESSİZ GÜCÜAYTEK TAZ – RECEBANLILAR: BATMAN’IN NÜFUS DEPOSUAYTEK TAZ – ZEMBÎLFİROŞ İLE XATÛN: KAVUŞAMAYANLARIN EN SESSİZ ÇIĞLIĞIAYTEK TAZ – BATMAN’DA GECE SERİNLEME REHBERİAYTEK TAZ – KADER; YAZILMIŞ OLAN MI, YAZDIĞIMIZ MI?AYTEK TAZ – GILGAMIŞ: ÖLÜMLE SAVAŞAN İLK İNSANAYTEK TAZ – BATMANLI ŞEHMUS HAZER’İN POTAYA SIĞMAYAN HİKÂYESİAYTEK TAZ – BATMAN’DA DÜĞÜN SEZONU BAŞLADI: ALTIN YERİNE ÇEYREK SİMİT TAKILIYOR!AYTEK TAZ – BATMAN USULÜ KALDIRIMDA ÇAY MOLASIAYTEK TAZ – CHATGPT’YE SORDUK. BİR ŞEYTAN OLSAYDIN GENÇLERİ DİNDEN NASIL SOĞUTURDUN?AYTEK TAZ – OSMANÊ WERDO VE BATMAN FİLMİ!AYTEK TAZ – EMANET EKRANLARDA DEĞİL KALPLERDE SAKLANIRAYTEK TAZ – TRAFİKTE PASSAT, GÖNÜLDEN PETROLSPORAYTEK TAZ – STORY’SİZ MUTLULUK OLMAZMIŞ MEĞER!AYTEK TAZ – BİR MAHALLENİN KALBİ: YENİ MAHALLE İLKOKULUAYTEK TAZ – UÇMAK İÇİN DÜŞMEK GEREKİRAYTEK TAZ – NEWROZ ATEŞİAYTEK TAZ – BATMAN İSTATİSTİKLERİAYTEK TAZ – ZOR ŞARTLARAYTEK TAZ – KANSERAYTEK TAZ – EĞİTİM ŞARTAYTEK TAZ – HAYATINIZ SEÇTİĞİNİZ KADINDIRAYTEK TAZ – KÖŞE YAZISI / BATMAN’DA 2024’TE NELER OLDU?KADİM TOPRAKLARIN MODERN ŞEHRİBatmanlı ÜnlülerGEÇMİŞTEN MEKTUP VARCAHİLİYE DÖNEMİ (M.S. 2024)Yazarın tüm yazıları →